Bernard de Nonancourt

Erevoorzitter van de Raad van Toezicht

In het leven van Bernard de Nonancourt staat champagne centraal. Verwonderlijk is dat niet: hij groeide op in het wereldje en werkte er onafgebroken vanaf zijn jongste jaren. Met grote doortastendheid en moed wist hij van Laurent-Perrier een topmerk te maken, inmiddels het vierde grootste Champagnehuis van de wereld.

De geschiedenis van Laurent-Perrier begint met Marie-Louise Lanson de Nonancourt, moeder van Maurice en Bernard, die in 1938 een klein champagnehuis met potentieel overneemt. Maurice, haar oudste zoon, is voorbestemd om de leiding van z'n moeder over te nemen, maar hij komt tijdens de Tweede Wereldoorlog om in een concentratiekamp. Bernard, evenals zijn broer lid van het Franse verzet, overleeft de oorlog wel. In het boek Wine and War van Don en Petie Kladstrup worden zijn belevenissen en de gebeurtenissen tijdens de bezetting beschreven. Hij wordt de toekomstige directeur van het Champagnehuis.

Bernard de Nonancourt studeerde aan de Ecole Supérieure de Commerce van Reims. Daarna zou hij op de werkvloer het champagne-ambacht leren. Zijn moeder staat erop dat hij onderaan de ladder begint vooraleer hij het bedrijf overneemt , en dus is Bernard een tijd werkzaam in de wijngaarden, is hij kelderknecht, administratief bediende en tenslotte handelsattaché. Hiermee behoort Bernard de Nonancourt tot de weinige bedrijfsleiders van een Champagnehuis die daadwerkelijk alle functies binnen de organisatie heeft uitgeoefend.

Na een aantal stagejaren bij andere firma’s , waaronder Lanson, dat in die tijd eigendom was van de familie, neemt hij in 1949 de leiding over Laurent-Perrier. Vanaf die tijd groeit het huis zeer gestaag. Zijn veelzijdigheid als ondernemer blijkt uit de manier waarop hij mensen zowel binnen als buiten het bedrijf weet te enthousiasmeren.

Als Voorzitter van de Raad van Toezicht van Champagne Laurent-Perrier, superviseert Bernard de Nonancourt de globale strategie van de onderneming. Hij maakt ook deel uit van verschillende groepen en instellingen in de wereld van zaken en onthaal.

Sinds de aankomst van Maurice de Kervénoaël in juli 2005, is Bernard de Nonancourt Erevoorzitter van de Raad van Toezicht geworden. De opvolging is verzekerd door zijn twee dochters, Alexandra en Stéphanie, die ooit Laurent-Perrier naar de toekomst zullen leiden.

 

 

Alexandra Pereyre de Nonancourt en Stéphanie Meneux de Nonancourt

Tegenwoordig zijn het Bernard's dochters Alexandra en Stéphanie die Laurent-Perrier de toekomst in leiden.

Beiden groeiden op in Tours-sur-Marne, de stad waar Laurent-Perrier zetelt en als geen ander kennen de zussen het Champagnewereldje.

Voordat zij echter hun plaats in het familieconcern innamen, deed elk van hun ervaring op buiten het bedrijf.

Alexandra studeerde binnenhuisarchitectuur maar kwam via een stage terecht bij een grote Parijse firma in de parfumbranche. Van 1985 tot 1987 was ze artistiek adviseur voor Paco Rabannne.

Daarop kreeg ze het vertrouwen van haar vader die haar een ondersteunende verkoopfunctie in het bedrijf aanbood.Haar eerste buitenlandse werkervaring bracht haar in 1990 bij Laurent-Perrier UK waar ze tegelijkertijd een aanvullende opleiding marketing volgde.

Na haar terugkeer in Frankrijk werd ze in 1992 verantwoordelijk voor het imago van het huismerk, een uitdaging waar ze zich al 13 jaar aan wijdt.

Stéphanie bekwaamde zich als communicatiedeskundige maar raakte geboeid door de wereld van de kunst. Ze kwam te werken bij de Pers- en Marketingafdeling van het beroemde veilinghuis Sotheby’s, eerst in Londen, later in Parijs. In 1995 besloot ze haar ervaring ten dienste te stellen van Laurent-Perrier. Nu bepaalt ze de structuren voor public relations, onderhoudt de contacten met de pers en organiseert campagnes voor het huis.

Inmiddels maken beide dames deel uit van de Directie, zijn lid van de Imagocommissie en vertegenwoordigen, aan hun vaders zijde, de aandeelhouders van Laurent-Perrier. Ze zijn uiteraard nauw betrokken bij alle grootscheepse evenementen en vormen de inspirerende kracht achter de strategie voor de verdere ontwikkeling en verspreiding van het merkimago.

 

Michel Fauconnet
Keldermeester

Michel Fauconnet komt in augustus 1973 als stagiair-kelderknecht in dienst bij Champagne Laurent-Perrier, Hij is dan net afgestudeerd als landbouwtechnicus aan het Lycée Agricole van Rethel in de Ardennen. In korte tijd klimt hij op tot in de technische staf om in 1981 benoemd te worden tot 'chef de cercle', de hoofdverantwoordelijke voor de kelder en het vergistingsproces van alle wijnen van Laurent-Perrier.

Michels grote voorbeeld en leermeester is Alain Terrier onder wie hij 20 jaar werkzaam is en bij wie hij heel veel oenologische kennis en ervaring opdoet. Maar bovenal leert een goede relatie te onderhouden met de druiventelers en de mensen op de werkvloer.

Als sportman en voetballiefhebber - hij speelt zelfs een tijdje bij Reims - blijkt Michel evenzeer verknocht aan Laurent-Perrier, Champagne en zijn werk.

Uiteindelijk volgt hij zijn leraar Alain op die na dertig jaar trouwe dienst Laurent-Perrier verlaat. Michel dwingt met zijn sterke persoonlijkheid, oog voor detail, grote kennis van zaken en sociale vaardigheden het respect af van de hele champagne- en wijngemeenschap en sinds 2004 ziet hij als productiedirecteur en 'Chef de Cave', net als zijn team, de toekomst met vertrouwen tegemoet.